Kindergeld (zasiłek na dziecko)
Kto otrzymuje Kindergeld?
Warunki w pięciu punktach:
- Kto składa wniosek: miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu w Niemczech. Bez tego tylko w szczególnych przypadkach, na przykład przy nieograniczonym obowiązku podatkowym w Niemczech.
- Na jakie dziecko: własne i przysposobione dzieci, dzieci w pieczy zastępczej, a także dzieci małżonka i wnuki, jeśli mieszkają we własnym gospodarstwie domowym.
- Gdzie mieszka dziecko: w Niemczech, w UE lub w EOG. Dzieci w innych państwach liczą się tylko wyjątkowo.
- Numer podatkowy: osoby składającej wniosek i dziecka.
- Wiek: do ukończenia 18 lat bez warunków, później tylko z konkretnego powodu.
Do jakiego wieku przysługuje Kindergeld?
O tym, czy warunki są spełnione, decyduje Familienkasse, a nie my.
Osoby z obywatelstwem UE, EOG i Szwajcarii
Według Federalnej Agencji Pracy osoby z obywatelstwem UE, EOG i Szwajcarii mogą otrzymywać Kindergeld.
Dla osób z obywatelstwem UE i EOG w pierwszych 3 miesiącach po przeprowadzce obowiązuje wyjątek (§ 62 Abs. 1a EStG). W tym czasie Kindergeld przysługuje tylko przy dochodach w Niemczech, na przykład z pracy lub z działalności gospodarczej.
Później decyduje prawo do swobodnego przemieszczania się (§ 62 Abs. 1a Satz 3 EStG). Kto przyjechał tylko w celu poszukiwania pracy i wcześniej nie miał innego powodu pobytu, nie otrzymuje Kindergeld.
Osoby z obywatelstwem państw, z którymi zawarto umowy
Dla osób z obywatelstwem Algierii, Bośni i Hercegowiny, Kosowa, Maroka, Czarnogóry, Serbii, Tunezji i Turcji istnieją umowy międzynarodowe.
Według Federalnej Agencji Pracy mogą one otrzymywać Kindergeld, jeżeli są w Niemczech zatrudnione z obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym. To samo dotyczy pobierania zasiłku dla bezrobotnych lub zasiłku chorobowego.
Osoby z każdym innym obywatelstwem
Kto nie ma prawa do swobodnego przemieszczania się i nie jest objęty umową, potrzebuje określonych dokumentów pobytowych (§ 62 Abs. 2 EStG), na przykład:
- zezwolenia na osiedlenie się (Niederlassungserlaubnis) lub zezwolenia na pobyt stały UE (Erlaubnis zum Daueraufenthalt-EU);
- Niebieskiej Karty UE (Blaue Karte EU);
- zezwolenia na pobyt, które co najmniej na 6 miesięcy uprawnia do pracy lub na nią pozwala.
Wyłączone są niektóre zezwolenia na pobyt, na przykład w celu kształcenia, pracy jako Au-pair, pracy sezonowej lub poszukiwania pracy. Dla innych, na przykład w celu studiów, obowiązują dodatkowe warunki.
Gdzie mieszka dziecko
Dzieci, które nie mieszkają ani w Niemczech, ani w państwie UE lub EOG, co do zasady się nie liczą (§ 63 Abs. 1 EStG). Wyjątki są opisane na osobnej stronie.
Numer podatkowy
Ustawa wymaga numeru podatkowego osoby składającej wniosek oraz dziecka. Jeżeli dziecko nie podlega w Niemczech obowiązkowi podatkowemu, jest identyfikowane w inny sposób (§ 63 Abs. 1 EStG).
Jeżeli numer podatkowy zostanie nadany później, działa to wstecz na miesiące, w których spełnione były pozostałe warunki (§ 62 Abs. 1 Satz 3 und § 63 Abs. 1 Satz 5 EStG).
Mimo to wstecz wypłaca się tylko za ostatnie 6 miesięcy przed miesiącem, w którym wniosek wpłynął do Familienkasse (§ 70 Abs. 1 Satz 2 EStG).
Otrzymuje je tylko jedna osoba
Wypłata trafia do osoby, w której gospodarstwie domowym mieszka dziecko. Przy rozdzielonych rodzicach pieniądze idą do gospodarstwa, w którym dziecko mieszka. Na to samo dziecko Familienkasse płaci zawsze tylko raz.
Co nie ma znaczenia
Ustawa nie uzależnia Kindergeld od dochodu rodziców.
Kinderzuschlag przysługuje dodatkowo do Kindergeld, gdy dochód jest niski. Oba załatwia ta sama Familienkasse.
Kindergeld dla samego siebie
Kto jest pełną sierotą lub nie wie, gdzie mieszkają rodzice, może pod dodatkowymi warunkami otrzymywać Kindergeld dla siebie (§ 1 Abs. 2 BKGG).